Twee maal afscheid nemen .

Baasje van teckel Candy is niet meer. Na weken van lijden is hij overleden.
Donderdag was de eenvoudige maar sfeervolle crematieplechtigheid.
Ik zal hem beslist missen,maar het is beter zo. Zijn lijden was vreselijk.

Zaterdag is Candy naar haar nieuwe baas vertrokken. Een aardige rustige oudere heer,die dol op teckels is. Hij heeft altijd teckels gehad. Een kenner dus. En zijn zoon heeft ook een teckel.
Ondanks dat ze nu een prima huis heeft,zelf met een tuin. Mis ik de kleine rakker enorm.
Haar houden was echt geen optie,het ging ten koste van de twee bejaarde katers.
Hoewel het de laatste week wel wat beter ging, moest ik blijven opletten.
Ik heb al contact gehad met haar nieuwe baas,ze heeft een prima nacht gehad, eet en loopt netjes met hem mee. De baas is stapel gek met haar. Over een paar weken gaan we haar opzoeken.
Eerst moet ze daar goed gewend zijn.

En wij proberen nu weer ons leven op te pakken, na al die toestanden moet je weer wennen aan de rust. Geen paniek telefoontjes meer,niet meer tig keer heen en weer lopen.
En de angst ligt hij weer ergens in huis op de grond...........
Soms was ik meer bij hem dan thuis.( Hij had geen familie hier in Nederland)

Het is echt raar dat dit niet meer nodig is. Maar wat een heerlijk gevoel om weer gewoon uit te kunnen met Truffel en boodschappen te gaan doen ,zonder het mobieltje in aanslag.
We gaan ook af en toe weer bloggen.

Gr van M en Hi 5 van Truffel